دور ِنزدیک
چه کسی بود سرود؟!
آیا سهراب نبود؟!
و خدایی که در این نزدیکی ست .
لای این شب بو ها ،
پای آن کاج بلند ....
.....
ومن اینگونه سخن میگویم ؛
و خدایی که بدین فاصله از ما ،آنجاست!
پشت آن ابر سیاه ،
ابری از جنس وجود خود ما !!!
حائل نفس خبیث؛
لحظه ء پر ز گناه .....
لیک این فاصله را ،خود به پا کرده و می کوبیمش
به درازای ابد یا به کوتاهی یک لحظه ناب
لمحه ای پر ز خدا
...و من به بهایی اندک لحظات ناب پر از خدایم را به دنیا ی دنی سپردم و وای بر من...لیک این را میدانم که رحمانیت خداوند رحمان از گناه بزر گ من به مراتب فزون تر است و ابن فرموده خداوند متعال است که از اسماءباری تعالی صفت رحمان بر باقی صفات پیشی گرفته است
و یادمان باشد ؛هوالقهار ،هوالقهار،هو القهار ...تا متنبه شوم و بر گناهم استمرار نورزم....
(
ملتمس دعای همه شما عزیزان هستم .)+ نوشته شده در جمعه پنجم خرداد 1385ساعت 11:45 توسط salek
|
